Pojecie „miejsce publiczne” nie oznacza tutaj dowolnego miejsca, gdzie
spotykaja sie obcy ludzie w sposób przypadkowy. Takie wiec miejsca, jak:
restauracje, bary, kina, opery i teatry pozostaja poza naszym zainteresowaniem. W
nich zachowujesz sie oczywiscie zgodnie z obowiazujacymi normami.
W tym rozdziale chodzi mi o mniejsze czy wieksze grupy ludzi
spotykajacych sie na uroczystosciach, balach, wystawach czy wernisażach. Można
powiedziec, że scisle okreslone grono spotyka sie w okreslonym miejscu. Chce
zwrócic uwage na to, w jaki sposób należy zachowywac sie, bedac we dwoje,
wobec pozostałych gosci.
Pozdrowienie, poznawanie, przedstawianie to dla wielu meżczyzn jedno i
to samo. Nie zauważaja wiekszych różnic miedzy tymi czynnosciami; nie
zwracaja uwagi na społeczna pozycje gosci, sciskajac każda dłon, która znajdzie
sie w ich zasiegu. A to powinno wygladac inaczej. Zacznijmy od takiej sytuacji:
stoicie we dwoje naprzeciw pary, która jeszcze nie zna Twojej nowej towarzyszki
Ty znasz wprawdzie meżczyzne, ale kobiety obok niego jeszcze nie widziałes. W
takiej sytuacji czesto pojawia sie zamieszanie – wszystkie imiona wymieniane sa
równoczesnie, dłonie wyciagaja sie w przestrzen, każdy mamrocze jakis frazes na
powitanie. To wszystko sprawia nieprzyjemne wrażenie. Nazwiska sa
niezrozumiałe i potem trzeba o nie pytac.

This entry was posted on środa, sierpień 13th, 2008 at 00:14 and is filed under Inne. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.